Cowboy Country

Hallo dan,

Ik schreef het vorige week al, er is nog een heel stuwmeer aan verhalen en foto’s dat ik jullie nog steeds niet heb kunnen laten zien. Om te voorkomen dat deze “Rio Grande” zijn oevers te buiten gaat; bij deze dan maar weer een marathon sessie “alsvanouds”.

Hoofdstuk 1 van de Texaanse inburgeringscursus gaat over vuurwapens en schieten. Zo ook eigenlijk de rest van het boek (met dank aan de National Rifle Association). Omdat we natuurlijk wel willen laten blijken dat we ons best doen om te integreren zijn we op een mooie zondag naar Bob gereden. Bob is een oude collega van Russ, die weer samen met Erik werkt en Bob heeft 250 hectare land en voor elke 10 hectare een geweer. We zijn van te voren met Russ naar de sportwinkel gereden (want daar koop je uiteraard je ammo) en hebben voor een slordige $200,- “klappertjes” gehaald, inclusief het kaliber waarmee je op olifantenjacht gaat.



Bij Bob aangekomen zijn we voorzichtig begonnen met een klein kaliber jachtgeweer. Omdat je natuurlijk niet te moe wilt worden zijn we gewoon in de achtertuin vanaf de veranda begonnen met schieten op met water gevulde bierblikjes (dit heet “plinking”). Na langzaam omhooggewerkt te hebben naar zwaardere kalibers werd het tijd om het land te verkennen. Bob had ook een originele Willies Jeep (zeg maar de oer Jeep) uit 1948 waarmee we een stukje gingen rijden. Dit stuk land is al tachtig jaar in het bezig van Bob’s familie en hij heeft in feite zijn eigen prive natuur-wild-park. Er lopen wat scharrel-koeien, herten en vooral veel ongerepte natuur! Zo heeft hij z’n eigen off-road trail (zo’n 12 mijl lang) waar hij ongestoord kan motorcrossen of met de jeep racen.
Het was uiteindelijk een prachtige dag en wat je ook voor mening over vuurwapens mag hebben, hier in Texas zal deze ongetwijfeld veranderen, want een potje knallen is best wel leuk (eigenlijk gewoon verslavend).






Omdat we tot nu toe vooral steden hebben gezien en we ook wel eens het echte wilde westen van de “cojboj”-films wilden zien zijn we in een lang weekend naar de “Big Bend” gereden. De Big Bend bevindt zich helemaal in west-texas, dus het was wel een uur of 8 rijden. Voor Europese begrippen is dat natuurlijk best een stuk voor een weekendje, maar op de hele reis kom je eigenlijk maar 3 noemenswaardige plaatsen tegen. Alles ligt gewoon erg ver uit elkaar in Texas. We verbleven dat weekend in het stadje Alpine in het “Holland Hotel” (hoe kan het ook anders) wat met zijn 6000 inwoners de hoofdstad is van het Big Bend district. Volgens mij had enkel de West-Indische Compagnie destijds een betere deal met de aankoop van Manhattan, want we hadden voor HEUL weinig geld 2 enorme lofts (lees appartementen) voor ons vijven, die overigens beide erg luxe waren ingericht (jacuzzi enzo). Het verhaal wordt nog mooier, aangezien het Holland Hotel een heus BAYERISCH restaurant heeft en een eigen brouwerij! Vanaf Alpine was het nog steeds dik anderhalf uur rijden om het National Park te komen. Er werd ons aangeraden vooral van te voren te tanken en langs de “Western Gear” winkel te gaan (zonder cowboy hoed ben je niks!). De hele rit vanaf Alpine waan je je in het meest verlaten stuk aarde. Behalve de weg is er HELEMAAL NIKS OF NIEMAND, enkel ongerepte natuur, echt fantastisch. In het park aangekomen werden we bevangen door de schoonheid van het landschap. Bergen, heuvels, dalen fantastisch! We hebben 2 dagen mooie bergwandelingen gemaakt met als letterlijk hoogtepunt het beklimmen van Emory peak, wat de hoogste berg van het park is met 2700 meter. Het laatste stukje was ook echt klimmen en dan kon je beter niet naar beneden kijken. Ik heb nog nooit zo’n mooi uitzicht gezien. De foto’s hieronder geven een indruk denk ik. Op de terugweg hebben we nog wat mooie herten gezien en een tarantula. Helaas hebben we de bergleeuwen en zwarte beren niet kunnen vinden. Tot slot hebben we onze trouwe 4X4-wieler, de Mercury Mountaineer (die natuurlijk helemaal in z’n element was) getest op een stukje off-roading en wat mooie canyons bekeken. Omdat de Rio Grande uit z’n overs getreden was waren een aantal stukken afgezet, maar dat levert wel mooie plaatjes op. Aangezien de Big Bend aan de grens met Mexico ligt (diezelfde Rio Grande) zijn er om het park verschillende US Border Patrol grensposten. Gelukkig hadden we onze paspoorten bij ons, want je kunt natuurlijk wel raden dat die mannen de hele dag geen zak te doen hebben en maar wat blij zijn als ze ineens een stel buitenlanders kunnen ondervragen. Gelukkig zijn ook de mensen in West-Texas supervriendelijk en ging dit allemaal vrij soepel.











Ik heb een paar keer de vraag gehad of we ook nog tijd hebben om te werken. Het antwoord is uiteraard JA. Bij deze daarom een zeldzame foto vanaf de werkvloer. De studievereniging uit Delft was namelijk op bezoek (vanwege de studiereis) en in het kader daarvan werd er een mooie groepsfoto gemaakt in de hangar bij de allereerste productie-JSF (AA1). Bij deze een een “werk-foto” (where’s waldo?). Uiteraard hebben we de studie-reis getrakteerd op een onvervalste BBQ/Pool party met dank aan Scott voor de BBQ en Brad&Travis voor de Delft Aerospace vlag!