It's a Texas thang y'all

De besluitvorming rond de vervanging van de F-16 heeft de afgelopen maanden veel aandacht in de Nederlandse media gekregen. Helaas ook veel negatieve berichtgeving die vaak sterk gekleurd,onwaar en subjectief is (al ben ik natuurlijk ook niet 100% objectief te noemen wat dit onderwerp betreft). Echter een paar weken terug werden enkele journalisten van de schrijvende pers uitgenodigd om zelf eens een kijkje te komen nemen in Fort Worth; te weten de Twentsche Courant Tubantia, Intermediair en het altijd gezellige Brabants Dagblad. Omdat onze aanwezigheid als studenten hier toch wel bijzonder is werden ook wij gevraagd om ons werk te presenteren en over ons verblijf te vertellen. Nu wilde het lot dat de man van het BD ook uit Oss komt en daarnaast ook de hoofdredacteur voor de daarbij behorende regionale katern is. Uiteraard kende hij mijn opa (die lang voor deze krant geschreven heeft) dus hier volgde uiteraard een Ossisch tête-à-tête uit. Hier is een heel leuk stukje uit ontstaan waar ik als ware Brabantse volksheld wordt gelanceerd. (dank daarvoor!) M’n naam stond er gelukkig goed in, maar dat heeft niet kunnen voorkomen dat er wat andere kleine onwaarheden in staan die ik bij deze zal rectificeren: ik ben 24 (ipv 26) op het moment van dit schrijven en het is niet mijn promotieonderzoek maar “slechts” mijn afstudeerscriptie. Mijn onderzoek is wel onderdeel van de promotie van iemand anders, maar zoals je begrijpt is dat iets anders in de krant gekomen. Uiteraard kunnen er slechtere dingen over je geschreven worden en het heeft er schijnbaar al toe geleid dat de vroegere directeur van mijn basisschool een kaartje naar mijn familie heeft gestuurd. Het stukje is te vinden op link



Dat Lockheed een inspirerende plek is om te werken mocht al wel duidelijk zijn. Het terrein waar de fabriek staat is zoals verteld ook een grote legerbasis. Waar is dit een opmaat voor? Dat zal ik jullie vertellen; Wanneer de Space Shuttle terug de atmosfeer in komt moet deze soms ergens anders landen dan waar ie gelanceerd wordt. Omdat de Space Shuttle in de atmosfeer slechts een (hypersonisch) zweefvliegtuig is moet deze op de rug (piggyback) van een aangepaste 747 terug naar Cape Canaveral gevlogen worden. Omdat in deze combinate het maximum startgewicht van de Jumbojet aangetikt wordt kunnen ze niet met de volledige hoeveelheid brandstof vliegen en moeten ze steeds korte stukjes vliegen. En daar komt de clou; 1 van de tussenstations die ze deze keer aandeden was Carswell Joint Reserve Base in Fort Worth! Uiteraard waren wij erbij! Het was 11 jaar geleden dat de Shuttle hier voor het laatst was en waarschijnlijk de laatste keer dat hij hier zal komen. Ik vermoed dat het voor ons ook wel de laatste keer was dat we hem zullen zien, want het plan is om de shuttle zo snel mogelijk uit te faseren, al worden de Amerikanen dan wel afhankelijk van de Russen om Astronauten naar het Internationale Ruimtestation te vliegen, want het nieuwe ruimteschip is pas tegen 2015 klaar. We zullen zien wat Obama gaat doen!




Zoals ik de vorige keer schreef hebben we onze auto’s te koop gezet en al snel hadden we een koper voor onze trouwe 4x4. Omdat de anderen naar Vegas waren vertrokken bleef voor mij de taak achter om de koop af te ronden. Omdat we in cash betaald wilden worden stond ik met een dik pak geld in m’n handen bij de County Tax Office, waarna ik maar snel in een Taxi gedoken ben. Onze auto is waarschijnlijk in goede handen bij een gepensioneerd Mexicaans echtpaar die er maar meteen mee naar Cancun gereden zijn. Hieronder de laatste kiekjes van “onze wagen”. Ik zal ‘em missen!



Het bleek dat iemand die ik heb ontmoet in Hong Kong in 2004 op een uurtje rijden van ons woont. Ik ben Alex dan ook gaan opzoeken. Zijn familie heeft een mooi stuk land met paarden. We zijn dan ook een mooi stukje gaan paardrijden en hebben uiteraard een uitgebreide foto-shoot gehouden. Ik heb erg genoten van deze dag, onder andere omdat het weer fantastisch was (20 graden midden December!) en omdat zijn familie super aardig en gastvrij was. Die avond zijn we gaan eten in een BBQ tent waar nog een vriendin van Alex en weer wat vrienden van haar bij waren. Nu blijkt in het stadje Stephenville een ware kolonie Friezen te zijn neergestreken. En de mensen met wie we gingen eten waren dan ook allemaal Fries. Zoals goed Neerlands Koopmanschap en goed Boeren betaamt hebben ze de volledige zuivel-productie van Texas in handen (en ook een flink deel van de VS). Omdat ze in Nederland blijkbaar ontzettend efficient moeten werken door de vele regels doen ze het in Amerika fantastisch. Niet in de laatste plaats omdat de investeringskosten zo’n 10 keer lager liggen. Oat Moan!








Onze laatste week zit er alweer op. Het is snel gegaan en ik heb veel kunnen zien en doen. Om de mensen die ons veblijf hebben mogelijk gemaakt, te bedanken hebben we laten zien dat L&R studenten helemaal niks onderdoen voor IO-ers wat betreft het klussen van creatieve dingen. Zie hieronder wat we voor de beste mensen gemaakt hebben! Menig IO-er zou er jaloers op zijn!





Voor de Kerst ben ik naar mijn tante , oom en nichtjes in Cincinnati geweest. Op dit moment zit ik het vliegtuig terug naar Fort Worth. Het is uiteraard ontzettend fijn om met de Kerst bij familie te zijn en ik heb er erg van genoten. Absolute hoogtepunt was uiteraard (zelfgemaakte) Worstebroodjes eten op Kerstavond!

Het einde van de reis nadert nu toch echt. Na Tiemen is nu ook Thierry met het vliegtuig naar huis vertrokken. Over 2 weekjes kom ik zelf weer naar huis, maar niet voordat Dirk en ik een tocht van 3200 mijl gaan maken met de auto die ons langs: El Paso, Tuscon, Phoenix, San Diego, LA en de Grand Canyon zullen lijden. Met Nieuw Jaar staan we te bouncen op de beats van Armin van Buuren in de LA Sports Arena.
Iedereen een Zalig Kerstmis en een gelukkig 2009!